شمارهٔ ۱۵
س سراج قمری
0
Altın Yaprak
آیا دلم از رنج برآساید گویی
بند از گره زلف تو بگشاید گویی
هرگز بود آن روز که چون طوطی قمری
از پسته لب هات شکر خاید گویی
خورشید نشاطم که ز گردونش کسوف است
روزی رخ از آن آینه بنماید گویی
گرچه شب زلفین تو آبستن غم هاست
زان زنگیم آخر طربی زاید گویی
نه در حق من هرچه ترا شاید می گوی
زیرا که ترا هرچه نمی شاید گویی
خط بر طرف روی تو یارب چه خوش افتاد
بر ماه کسی غالیه می ساید گویی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş