شمارهٔ ۳۰ - تجلّی جمال

گر نخواهد بود اندر صدر جنت وصل یار قعر دوزخ عاشقان خواهند کردن اختیار حور عین هر چند می دارد جمال با کمال تو برابر با تجلی جمال حق مدار عابدان نظاره نتوان کرد یک حور بهشت گر ندارد عاشقان مست را در انتظار جام مالامال در ده ای خدا خمر طهور اندرونی لغو باشد نی صداع و نی خمار گر بیفتد در جهنم یک تجلی جمال بشکفد گل های رنگارنگ در وی صدهزار روی زرد عاشقان رنگین کند در روز حشر تخت زرین بهشت و خانه های زرنگار سایه طوبی و جنت حوض کوثر را کجاست از حلاوت ها که باشد در وصال کردگار اندرآن خلوت که آنجا ره نیابد جبرییل می رود از فارس سلمان و بلال از زنگبار تن به نعمت های جنت می شود پرورده لیک جان بباید پرورش از دیدن پروردگار گر برانگیزی ز خاک گور بنمایی جمال خلق مسکین را ز گریه دیده ها گردد غبار وعده دیدار گر در قعر دوزخ می کنی می کشد در چشم آتش را خلایق سرمه وار محیی گر دیدار رحمت بایدت از عزوجل دامن مردان بگیر و صبر کن تا روز بار