شمارهٔ ۶۶ - طلب آمرزش

نه چندانی گنه کار م که شرح آن توان دادن خداوندا به روی من نیاری وقت جان دادن خداوندا مرا بستان ز شیطان هوای نفس چه حاصل نامرادی را به دست دشمنان دادن دم آخر من ایمان را به تو خواهم سپرد از دل که کار تو ست مرا از غارت شیطان امان دادن خدایا دوستان را چو به فضل خود کنی مهمان به کلب کوی خود آن دم توان یک استخوان دادن بیامرز آخر عمر م که از لطف و کرم باشد که در آخر دمی آب لبت با تشنگان دادن سر خاکم گواهی ده به نیکی کز نکویی هاست پس از مردن به نیکویی گواهی بر بدان دادن نمی بینم ترا از تو همی بینم من عاصی خلاصی از عذاب این جهان وآن جهان دادن از آن برکنده ام دل را ز هر چه غیر توست ای دوست که جان را وقت جان دادن به آسانی توان دادن منم مفلس ترین خلق و تو وعده کرده ای یا رب که خواهم گنج رحمت را به دست مفلسان دادن به قعر دوزخم جا ده به چندان کز گنه بالله من بد را دریغ ست جای در صدر جنان دادن غذای محیی در دنیا بجز خون جگر نبود که دارد ضعف دل او را کباب خون چکان دادن