شمارهٔ ۶۹ - یار کو؟
ع عبدالقادر گیلانی
0
Altın Yaprak
افسر شاهی نخواهم خاک پای یار کو
بال گو بشکن هما آن سایه دیوار کو
سرو را گیرم که دارد با قد او نسبتی
آن گل رخساره وآن شیوه رفتار کو
ور همان گیرم که گل بار آرد و جنبد ز باد
آن تبسم گرد آن شیرین لب و گفتار کو
دیده آهو اگر چه دل فریب آمد ولی
آن کرشمه کردن و آن غمزه خونخوار کو
وصل او دشوار و بی او زندگی دشوارتر
مردن بی زخم هم ننگ ست و پای دار کو
ای خوش آن عاشق که عشق خویش بشناسد ز یار
وصل و هجر آنجا نگنجد یار کو اغیار کو
جان فدایت ای که آوردی خبر زان تندخو
باز پرسید از رقیبان محیی دل افگار کو
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş