Efkar

Gül efkarım derdime biçare olmaktan uzak Hüznüme lokman, neyime nefes, meyime meze ol Süreyyalar doldursun gökkubbeyi kirpiklerin kadar yakın Gönlümün feri, zümrüt kadar yeşil, safir kadar mavi ol Sinemi deldi geçti şu garip bülbülün figanı Gel şimdi akşamın deli neharında derbeder ol Ya gel sev beni ruhumla ebedi fermanım Ya git bir an evvel başkasının ol Neyleyim beni senden alan o vakti zamanı Yağ gönlüme usul usul duama şükran ol Hasret duyar bu gönül sana, derya kadar suskunum Gözlerimde hülya, dudağımda buse ol