Gittiğin Gün

-elimi uzatsam tutacaktı o kara sürgün sahipsiz sokakların sus'una kalacaktı aşk- gittiğin gün mutluluk daha doğmadan öldü kaldırımlarda yağmur ıslağını dokundurdukça yalnızlığıma büyük büyük üşüdüm kara gecelerine dilinde gezen dualar aldattı deli yüreğimi oysa akşamlarımı vermiştim sana gözbebeklerimde dinlen diye... -çizseydim ezberime resmini ölüm olurdu bakışların- gittiğin gün yalancı çiçekler doğurdu bahar çıktı beyaz bir sabaha siyah maskesi yüzünün şimdi sen teselli tükenişlere uyanan mevsimsin yabancı ağzının kıyılarında sözlerin tedirgin etmesin şiirlerimi bıraksın içlenişlerimi adın haykırışlarım şair şair sessizliğe ruhumu hiç sezdirmeden belleğime biriken anılarını söktüm indim sancılı yokuşlarından duvarlarında izlerim dökülsün en açılmaz kapılar ardına ak ve karada tek başına kalsın kimliksiz bir serüven gitmeseydin çatlak aynalarında buluta bulanacaktı yüzüm dört mevsim gezecekti şaşkın rüzgarına vakitlerim gittin ay yüzlü zamanlar emekledi derin çizgilerimden güz yaprağında titreyen gölgeler düştü tutmadım yüreğimle karanlığı öylesine yolculuğa bir daha... penceremde sallanır hala mor salkımlı acıların elimi uzatsam tutacak o kara sürgün ben el değmemiş baharlarda maviye güldüm yeniden...