Yaşam
G Gonca Gül
0
Altın Yaprak
Gecenin karanlığı çöktü üzerime
Damla damla yağmur yağıyor yüreğime
Islatıyor önce beni sonra içimdeki seni
Üşüyorum ama aldırmıyorum soğuğa
Senle ısınıyorum
Seni düşünürken üşümek bile mutlu ediyor beni
Adını anmak yetiyor
Seni anıp yırtıyorum gecenin karanlığını
Aydınlanıyor her yer
Ben de senle aydınlanıyorum
Yeniden doğuyorum
Büyüyorum ama ölmek nedir bilmiyorum
Senle yaşıyorum adeta
Sana açım sana susuyorum
Seni okuyor seni biliyorum
Senle hayat buldu bu can
Senle ölecek biliyorum...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş