Tren

dağınık telaşlarını toplarken ozan küçültülmüş bir parkın kafeslerinde bir çocuğu çimdikledim bir oğlan çocuğunu etrafından gürültülerle geçtim hepsini duydu ve hepsini ilham sanıyordu bir tren usulca yola çıkıyor her seferde üç dilek yerine getiren sokak lambaları cin… ve bir oğlan delik ceplerinde ne yapsa üç etmeyen dilekleriyle lambaları sayıyor usulca uzaklaşıyor tren usulca yaklaşıyor o t r e n l e r k i d a ğ g i b i o z a n l a r d ı r y ü k l e r i g i d e r e k a ğ ı r l a ş ı y o r deniz yüklü dağ yüklü trenlerin kuduruyor yalpaları karşımda çırılçıplak bir oğlan oturuyor ah o çitlembik oğlan kuru külrengi çivit ve bakir elleri dizlerinin üzerindedir elleri bana ait sevgili dünya akşam oluyor oğlanın gözleri doluyor durduk yerde hani nerede sevgilileri o hani hiç yitmeyen usulca uzaklaşıyor tren usulca yaklaşıyor o t r e n l e r k i b e l l i d e ğ i l n e y ö n e g i t t i k l e r i g i d e r e k h ı z l a n ı y o r ve her şehir iki yönden akan seller gibidir ıslak ve ince bir hatıradır ve şiir rayları gıcırdatıyor her istasyon bir türlü… ... bir türlü sihir her istasyon aşkı hatırlatıyor yok mu o sağanak yok mu serinde! sıkı sıkı tutuyor oğlan aşkını ellerinde neden küle dönüyor rengin yok mu çitlembik oğlan yok mu hani neredeler çok sevmelerin ve ne çok sevenler sokak lambaları uzak kocaman adamların ıslıklarını dudaklarından çalıyor sokak lambaları cin… pencerelerde ışıklar serin sevgili dünya hiç durmadan dönüyor usulca sönüyor ışıkları perdelerin ve her bir perdelerin gölgeleri… … ve usulca uzaklaşıyor tren usulca yaklaşıyor o t r e n l e r k i n e g i t t i k l e r i b e l l i k a l d ı k l a r ı n e g i d e r e k k a r a r ı y o r bir mavi bir mor elbise üzerinde sanki sarı gibi duruyor benzi küle çalıyor bu gökçe karanlık saçları yok - kocaman adamların adına ayrılık denen elleri olmalıdır - ellerinde sıkı sıkı tutuyor oğlan ellerinde aşkını sıkı… ah o çığırtkan çocuk neşeli oğlan kıpkırmızı bir tuvale dokunup ellerinle yarattığın o renklere ben paha biçtim ah bu mavi yok yok bu mor bu mor! ve karanlık atlar deli gibi koşuyor düzmece çayırlarda bu gece bu mor… usulca uzaklaşıyor tren usulca yaklaşıyor o t r e n l e r k i s e ğ i r m e k t e g ö z l e r i a l ı p d i z l e r i n d e n k a n a m ı ş o ğ l a n l a r ı y a r a c ı l p a n s u m a n l a r a k a ç ı r ı y o r g i d e r e k yüksek ateşleriyle neredeyse kızamık dökecek yüzünden örtün üstünü örtün şimdi üşüyecek zaten titriyor gülüyor yataklı vagonlar sıcak yataklar soğuk bir de üşümüş yüzleri var sesleri boğuk gülüyor yataklı kızgın vagonlar koşmasandı be çocuk üşümesendi ninniden ne anlar bu vagonlar soğuk seni ben anlarım çitlembik oğlan ne kolay anlamak seni anlamak ne zor devriliyor dizlerin yamaçlarından sesini n e ç o k k e d i l e r tırmalıyor ve soğuk… ah o kudurası kan kudursan ya işte varsan ya şu oğlanın ince kovuklarına çıldırsan ya şahdamar! aksan ya tersi tersine dizlerine! dizlerine doğru oğlanın… oğlanın ne çok dizleri kanıyor ve ne çok sımsıkı elleri ellerini orman sanıyor yanan yanan ufalanan dizleridir ne çok dizleri kanıyor usulca uzaklaşıyor tren usulca yaklaşıyor ve ben senin annenim ve ben senin sevgilin ve belki de karındır senin evinde çay demliyor soğuk çay bardakları çıtırdıyor ve bir doktorun kapısını vuruyor hastaları tek tek sen neredesin be çocuk neredesin kan tükürerek dizlerinden ki doğuyor sevgili gün güneşlerin içinden… ateşlerin üşüdü mü döküntülerin düştü mü yüzlerinden nereden uzaklaşıyor bu tren nereye yaklaşıyor hangi masal canavarı kanıyor dizlerinden yüreğine kan diye şiir çeken bu şehirlerin bu rüzgarda cayır cayır yandıkları doğrudur ozan ve kurudur heves ve eğridir sokak lambaları cin… ama aşkın gitmek için bir neden olduğu koskoca bir yalandır yakınında durduğun ve yalandır senin ellerinde volkanlar yanan koskoca bir adam olduğun bekle k a y ı p ş e h i r göreceksin nasıl kaybolduğunu içinin ılımış heveslerinde göreceksin küllerinden yeniden doğduğunu