Çala Kalem

Güneşin huzuruma açtığı bir sabah, pazar üstelik Kara geceden kalma eksik gedik kelimeler zihnimde Senli düşlerim ilahi adalette Uyku arası eski bir telefon, ses coşkuyu sokuyor yüreğe Derin nefeslerde çektiğim sensin bu sabah da içime Sakındığım şeylerle yüzleştim yine dost sohbetlerinde, kendimi saklı tutmayı denerken ulu orta aşkı ilandaydım Hiç gidemedim senden. Hiç.. Tut ki mucizeydi yaşananlar, öyleydi de inandırma çabasının anlamsızlığını görüyorum şimdilerde insanları Dostlar mıydı? ? Boşluğunu dolduruyor şimdi yazı, çala kalem Akşamın buruk yansıması düşünce üstümüze yeni bir mekanın yaşanacaklarını planlıyor olur muyuz birlikte An'a kadeh kaldırdığımız zamanlara döner miyiz yine Birkaç cümle var zihnime takılan, boşluğumda yakalayıp kendini aklayan Yine de geç diyorum ışık yeşil, takılmadan Biliyorum sevda izi var yüreğinde Bastığın menekşenin ezilmeye inat cömertçe tabanında bıraktığı kokusu gibi, izi var gözlerimin gözlerinde