Eşkıya

Bir martı çığlığı böldü gecenin karanlığını Korkusunu sakladığı yerden çıkarmış ağlıyordu Parlayan gözlerinde daldım ben de hüzün denizlerine İçimdeki çığlık sanki martıdan yansıyordu Sokakların sesini dinledim sonra rüzgarın peşinde Yalnız köpekler sessizce ortalığı kolaçan ediyordu Saatin on ikiyi vurduğu saniyede tenim ürperdi Büyü bozuldu masallardaki gibi, gerçeğim sensizliğimdi Eşkıya basmaz artık sanırdım şimdiki şehirleri Şehre sen diye verdiğim anlamı saklamıyorum ki Peki kılıçtan geçirdiğin kalbime ne demeli Sanmalarımın tezatında şaşkınken, seni eşkıya mı bilmeli Gün olur yaşanmışlıklar döner devran misali Yalan ters düz eder içindeki hisleri Sevgim inceden yağan çiğ misali üstüne düşer Fark etmemişsindir aşk ıslatmış çoktan yüreğini Perde kıpırdamıyor şimdi penceremde Uzaktan bir keman sesi geliyor yanık ezgisiyle Eskiden kalma türk filmlerinin gölgesinde İnançla basıyorum tuzumu kılıcının yarası üstüne Kalbimin sesini dinliyorum vanilya kokulu tütsümle Serde birazcık şairlik var ya aşk senden diye Kelimelere giydiriyorum bayramlık elbiselerini Sana yolluyorum ceplerinde badem şekerleri