Eylüldür Yüreğim

Eylül Sağanak yağmurlarda ıslanıyor beden Üşüyen tene alınan hırka Fonda hüzne yakışır şarkılar var Bu şehir en çok bu mevsimde ağlar Gökyüzünde dağılıyor şimdi bulutlar Akşam yazı kapatacak şarkılarda Sezen var Eski zaman olmuş yaşantılar Fotoğraf karelerindeki anılarla damlıyor gözden yaşlar Yazık ki tövbekâr olmuş yürek Bir daha sevmez, geçmişte yaşar Eylül Değiştiğim yerde başlayan gücüm Yaprağın savrulduğu sokaklar Toprak kokusuna alışır duyumlar Attığın adım ileri gider sanırsın ya İşte bu mevsimle anlarsın başladığın yerde oluşunu Yalnızlığından geçer sevdan Duyguyla mantık ayrılmıştır sadece Bu haline alışırsın herkes gibi sende Ve gelir yine sevgili en tutkulu haliyle Eylül Sonbahar başladı gri gökyüzünde selam vermeye Sıcak kahve eşlik ederken serin akşamüstüne Gülüşün eksik desen değil, tam desen eh işte Yeni aşka yakın olur mu ki yürek, keşke Zaman geçmiş bak yıl olmuş nerdeyse Sonbaharmış en son tenimin tenine değişi İşte aynı zaman hoş geldin yüreğimin sahibi Direndim, dayandım, biraz da değiştim Aşkı yine sana eşitledim Tanrı biliyor ruhum sesleniyordu gel diye Çekiniktik, belki biraz da tutuk Gideceksen git yine önemi yok artık Aşk sensin içimde, bu değişecek değil Her daim eylüldür yüreğim bekler bıraktığın yerde