La escena del balcón

G Guerra Junqueiro
0 Altın Yaprak
Era una noche límpida de Agosto, Iba el azul del cielo desmayando; La luna su albo rostro macilento Mostraba en el confín del horizonte, Donde toda la noche anduvo errando Con eterno, incansable movimiento, Lo mismo que una triste enamorada, Á quien dejan, en horas de tormento, Los insomnios, la faz desencajada... Porque quien tiene amores, Sólo descansa al despuntar el sol,

Bu metin şairin özgün dilinde (Portekizce) değil, bir çeviridir.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.