Aşkın Yalnızlığı

Uçup gittiğinde yaralı bir kuş Buz tutan pencerenden Takılıverir gözlerin İki kar tanesi gibi Sürünerek peşinden Buğulanır camlar Hüzün yağar yavaş yavaş üstüne Sen başını cama dayamış beklerken Bilki bir başkası daha ağlıyordur Duymayabilirsin Görmeyebilirsin Sesi karışmış olabilir Rüzgarın sesine Anıların karla beraber yağdığı bir gecede Sen yalnız sen üşüyorsan Tek başına o evde Ürkütüyorsa seni gök gürlemesi Perdeleri çekilmiş pencerende Her ses ölümü getiriyorsa Yorgun gönlüne Bilki bir başkası daha suskundur Ağlıyordur senin gibi Görmeyebilirsin Duymayabilirsin Ama hissedebilirsin Seven yüreğinle