Cankaytaran Has Şair

Israrlı. Hem de oldukça. Beklenmedik derecede gayretli. İşi gücü anlaşılmamak. Tüm varlığıyla yaşıyor bu zevki. Her Allah'ın günü atıyor kendini sokağa, Sırf yaşamın renksiz yanlarını morartmak için. İdarelik kimliklerle dolaştığından yakalanmıyor. Hep izliyor. 'Yaşa beni' diye pankart açmış hayattan başka herkesi, herşeyi görüyor. Uğramadığı tek yer iç coğrafyası. İçinden çıkamadığı da. Kutsuyor yüreğindeki heryerdelikle Hiç bir yerde ol(a)mamanın Kapsamlı yalnızlığını. Dikensi bir sabırsızlıkla İkebanalı bahaneler üretiyor. Bir de anason kokulu öyküler. Velakin o kaybettikçe anlam kazanıyor Anlaşılmama savaşı Gözlerinde birer Dorian Gray tablosu. Cebinde Murphy'nin çakıl taşları. Onu prestij sahibi yapan yaraları. Blues'dan arabeske uzanan inci çizgi üzerinde turlayan Metropol seyyahı. Anlaşıldığı an anılaşacağından Korkan imge tüccarı. Fallussuz gecelerde Kendini Eros sanan lirik soytarı. Bak şiirin kalkmış, dokunsana kendine, Şimdi tam sırası.