Mor Güneşler

Mavi çavlandan havalanan altın kanatlı kuşlar ayrıksı otlar dev sarmış taraçaları yosun kaygan vakur ve soluk anımsatır yaşanmış bir masalı ki tüm hışmıyla sinmiş zemine kuş gölgeleri soğumuş lav ve çamur yoğun rahiya tozumsu dağılmış anımsatır yüzleri yükselen koku portakal1ıktaki esans erimiş yapraklar, parlak cam kırıklarıyla dolu köklerin ulaştığı noktada karanlık tüm karanlıklardan koyu beyaz el kırrıı1dar bir caninin eli kırrıı1dar kül rengi rüzgar perde aralandığında beliren ihtiyar ayla ağaçlar kristal suyu emer bizim karanlığımıza bir iz izdüşümlerinden artan artan ağaçlar artan renkler artan her şey o ülkede bir iz doğrulur bir iri gövde ölü kertenkeleler arasında duyulur derin uğultu gecenin uzaklarda çarpışan hücreleri hava katmanları açılır karışır mor güneşlerle savrulan saçlarıma ki saçlarım özgürlük kokar (İmgelem / sayı: 14)