Sağır Gezegen

Kenarında dururdu bu mercan uçurumun kuşku bileklerinden sızardı, beyaz kan sızarken ağacın köklerini arzulardı soylu bölünmelere toprak tüm yabancı hayvanı çağırırdı bağrına iç bitimsizdi dış sağır su kama yüreğin derinlerinde, olup bitten harap bir gömüte dönüşecekti, üzümler ıslatacaktı gömütleri o belki nedensiz açılışa ruha bir göç dokunuyordu sağır gezegen hep sağır kim uyanıyordu rüyamızdan, neden kirlenmiş derisini bir de Atlas'la kollarına al savur göğü ayaklarımıza ne ki umut ışığı, sevgili yalnızca bizden başka, bizden başka yok belki yıldızlardan tenimize varan bir şeyler vardı heyhat belki aynı maya sonra sonra yaklaşan siyah kan koşusu bedenlerimizde tut ki Verduhi duyar böylece büyük takvim kurulur tut ki arzu çaprazı belirir, bilmece yerine hep, yontar kilden heykele dönüştürür, sırtımızdaki saat hepimizin bu yükselmiş nedensiz şeyin bu güçlü güçsüz şeyin nedeni, yoksa siz misiniz ey... havanın bazen yangın hali neden bu garip otların birbirine karışıp yeni bir tür denemeleri neden o yanık sesin o gidenin o değişenin geride bıraktığı iz saf gölge o pişmiş tabletten ilk ateşin eritmesi neden... ... neden Gül'ü işleyen o siyah tutkuya çeviren yine o eğer o çok eski bir düşse ve o, onun karşılığıysa neden...