Gölge Şiir

Oysa bir şiirle başlamıştı herşey; güvercin kanadında gelen özgürlüklere tok Tek başıma hayata duruşuma, ve içimden geçenleri anlatamamacasına aç Bıçak sırtı yalnızlıklar, kıymetsiz sözler, mevsimsiz iklimler Yaşadığım tüm depremler bilinmezler, sorular cevaplar. Her gözyaşımla tekrar doğduğumu bilmezler... Aslında kimseyi sevmedim ben, diyebilir miyim? Eğer öyle olsaydı bu kadar canım acımazdı... Suskunluğuna ve susuşuna inat Sana inat seveceğim seni, daima. Ki bir gün ölüm karşımda durupta can gırtlağımdan çıkarken Sen içine giren bir ürpertiyle hatırlarsan beni Ne kadar sevmemiş olsanda, ne kadar sevmiş olsanda Hangi nakaratta kaldıysa aşk, bir selam yolla Yerine ulaşır üzülme sakın, ve alırım selamını Hani derdim ya hep eyyvallah... Yamalı sevdalar harcım değildi benim Hep hayalim, sevdam, aşkım can çıkışlarınaydı. Karlı dağların kekliğiydim, dizginsiz fırtınaların bekçisi Azıcık canın yansa, ben daha çok yanardım, kanardım... Seni içimin en içi yanı yaptım, sevsen de, sevmesen de. Çocukluğum, gençliğim, şimdim, yarınım... Sana biriktirdiğim tüm sözleri ekledim bu yazıma Belki bir gün o güzel gözlerinle bana okursun diye Bir şarkım vardı hatırlarmısın, içinde sen geçen altyazılarım Aklımda kalanlardan kurulu bir buket yaptım İçinde en güzel renklerin olduğu, alabildiğine bahar Şimdi sunuyorum sana tekrar, Yürekte senden başka ne var. Şiirim sensin ey yar...