Bugün Günlerden Hüzün

Bugün günlerden hüzün, Saat yalnızlığıma on var. Az sonra el sallayacaksın bana 1140 sefer sayılı otobüsün 24 numaralı koltuğundan. Hayatımdan, tatlı bir meltem rüzgarı esti geçti diyeceğim ardından, Eserken dört bir yana deli gibi, sararmış yapraklarını üzerimde bırakan. Bilirsin, yalnızlığım şalımdır sensiz üşüyen omuzlarımı sardığım, Ve yine bilirsin ki ruhumun yaralarını hep tek başıma sararım. Bastığın yerlere toz olmaz mıyım derken, aklıma gelirmiydi hiç Birgün yüreğimde de tozu dumana katacağın. Gitmeyi istiyorsa bırak gitsin dedim kendi kendime, Dönerse zaten senindir, dönmezse hiç senin olmamıştır ki. Güle güle diğer yarım, güle güle can özüm, Geldiğin günü bayramın sayacağım, Şimdi yüreğimin yaşını sildiğim mendilimle, Döndüğünde halaya kalkacağım.