Kardan Adam
G
Gürcan Köleli
0
Altın Yaprak
Öyle yalnızdımki sensizliğimi paylaşması için kara kendimden ruh verdim
Soğuk tenini içimdeki kışın en sert ayazlarıyla giydirdim
Konuştuk uzun uzun
Aşkın aramakla bulunmadığını
Yalnızlığın paylaşmakla bitmediğini söyledi
Güneş yükselirken vedalaştık
Erirken buz mavisini gözlerime üfledi
Sıcaklığımı sende kaybettiğimden
Buz soğukluğu yakın geldi
Sözlerimi dudaklarında bıraktığımdan
Sessizliği cezbetti
Öyle bir zaman gelecekki
Benim gibi aynaylardan yalnızlığı izleyip
Sende yağan kara kendinden ruh vereceksin
Benden bir fısıltı yada dokunuş için
Kardan adamı bekleyeceksin
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş