Bu Çocuk Seninle Büyüsün

hep bana çocuk derdin evet ben halen bir çocuğum ama mutlu bir çocuk eskiden de penceremden yıldızları izler hayaller kurardım gercekleşmeyeceğini bildiğim halde şimdi de böyleyim halen o eski çocuk... gökyüzünden düşen bir yağmur damlasıydım tam tenine dokundum derken ilk esen rüzgarla savruldum güneşten kaçarken gölgende kavruldum tohuma can verdim filiz açtım, çiçek oldum ilk mevsimimde koparıldım yere düştüm ezildim... evet işte şu resimdeki çocuk benim ne kadar da sevgi dolu gülüyormuşum değil mi minicik yüreğimle ne kadar da çok kişiyi sevmişim ne kadar da büyük hayallerim varmış seni sevmeye yetecek kadar... şimdi şu yazdığın satırlara bakıyorum da beni unut demişsin ama ben seni unutamam ne olursun sen de beni unutma izin ver bu çocuk hep gülsün izin ver bu çocuk seninle büyüsün...