Hiç Üzülmüyorum

yine yağmur yağıyor pencere önüne gelsem bakar mıyız birlikte eskisi gibi gökyüzüne, hayallerimiz birleşir mi ki eskisi gibi yoksa pencerende yakalayıp gömer misin toprağa... mevsimsiz açan çiçeğin ömrü kısa olurmuş acaba sevdamızı erken mi ektik kalbimize... lal bakışlım bir akşam titreyerek gelsem kapına kovar mısın beni yalnızlığıma yoksa buyur eder misin yüreğine usulca... affeder misin benim yerime kendini bakabilir misin baktığım gibi sana yoksa sevebilir misin benim kadar seni... ilk kez sözcüklerim yetmiyor seni seviyorum sözüm anlamsız geliyor sırf bana benziyorlar diye sessizce bir köşede uçurtmaları izliyorum... ilk kez inkar ediyorum kimsesizliğimi ilk kez ağlamıyor, yüzümü dökmüyorum sırf bana benziyorlar diye sessizce bir köşede gemileri izliyorum... ilk kez ben gidiyorum bu kez sevgini yanıma almıyorum ilk kez ben gidiyorum ve buna hiç üzülmüyorum...