İkinci Kez Terkediliş

ne kadar oldu buraya gelmeyeli tam olarak bilmiyorum pek bir şey değişmemiş aslında yıldızlar, gökyüzü oturduğumuz, saatlerce bakıştığımız masamız bile aynı yine çok sessiz buralar sen gittiğinden beri de böyle sanırım, oyun oynamaya hevesli bir çocuk gibi bekliyorum ilk günki gibi dönmeni... gökkuşağında hangi renk olmak istersin diye sorsalardı mavi derdim... gökyüzünü, denizi sorsalar ilk aklıma gelen yine mavi olurdu yani anlayacağın ben mavilere hasretim maviler de sana... uzun bir zamandan sonra ilk defa duyuyordum bu sesi tık tık tık kapı çalıyordu, aslında anlamalıydım ama tahmin etmem mümkün değildi... usulca uzandım, ne yapmalıydım bilmiyorum sarılmalı mıydım yoksa yokmuşsun gibi kapamalı mıydım kapıyı... gözlerimi kapadım söylediğin sözler kulağımda çınyordu 'gitmeliyim üzülmeni istemiyorum' bu nasıl bir anlama geliyordu seven biri bunu yapar mıydı sevmeyen biri bu kadar kalpsiz olabilir miydi ayrılık bu kadar kısa sözcüklerden mi oluşmalıydı... ardından bakakalmıştım ellerimi uzatsam sımsıkı sarsam gitme desem gider miydin acaba ama diyemedim... sensiz yaşarım, gözlerini düşünerek bir ömrü tüketemem sandın... oysa yanıldın ben, sen yoksun ya güneşi yoksaydım, gecemden uzak tutup yıldızları parlamaz sandım sen yoksun ya gökkuşağının renklerini görmem sandım her gördüğümde cennete bir adım daha yaklaştım sandım... şimdi ise karşımdaydın sarıldığın öpüp kokladığın ilk günki gibi karşımdaydın... salıncakta sallanan bir çocuğun tutunduğu gibi sarıldım, içime çektim tüm benliğinle seni 'bir gece daha dedin' son bir gece seninle bütün bir geçmişi daha... nedenini hiç merak etmedim nasıl edebilirdim ki yanımdaydın gerçek olamayacak kadar yanımda tamam dedim eski bir aşkı kapıda yüreğimle buyur ettim ama bilmeliydim her zamanki gibi sabahın ilk saatlerinde odama dolan kokun gibi bir hoşçakal bile demeden gidiverdin...