Diner Mi Gözyaşları..!

Zulmün pençelerinde kesif kokudan izler var Bu izler ki; asırların belini büken yangın Hiç sesi kesilmemiş efkan kalabalığı Masum duvarları delen mermi dişleri Yıkık binaların bağrında yükselen yetim ağlaması Namus halısını çiğneyen bedbaht çamurlar Diner mi gözyaşları..! Zulmün pençelerinde kesif kokudan izler var Bu izler ki; rahmet adımları çelme engelinde Dudakları ıslatan taze taze gözyaşları Kabuk bağlamayan yaralarda düşünce depremleri Geleceği görememenin verdiği barikat burkuntusu Sicim gibi titreyen şakakların yetersizliği Damarlarda donan kanın hayat verememesi… Ah, dünya yadigarı(!) Kabil serencameleri, Diner mi gözyaşları..!