Uçurum Sahnesi

Dayandı yılların iskeleti usulce Zaten tedriciydi bu gidişat Dünya dudakları haber vermişti Liste kıpırdanırken alınlar kırışmıştı Kucak açsan da boş avuçlara Nafile davranışların soluğu kesilirken Ardına bakmayan arayış yığını Ateş etrafında gezen pervane gibi Yumak yumak örülüyordu kaosa Döksen gözyaşını altmışıncı yılında Havasından nem kapar mıydı? Deliller konuşurken tabiat kuşağında Ağız-kulak tıkanmıştı rahmet küpüne Taş bile varlığını gösterirken Albenili bu senfoni şahlanışında Sükut etme perdesi kapanıyordu Bataklığa sürüklenircesine olan iştiyakla Bamteline dokunan bu sahne Eritiyordu granit heykeli Ama ehl-i hâl fısıldaşıyordu üzüntüyle Eynes serâ,mines Süreyya!