Ah Bu Ramazanlar

Ah! Bu ramazanlar İbadetten öte Öyle yer etmiş ki yürekte Ah! Bu ramazanlar Bir adım daha yaklaşır, yaradana Akşam olur koşar, yuvasına Koşar, orucunu bozmak için, insanlar Ne hoş, ne anlamlı Bir başkadır, ramazan da akşamlar Ayak sesleri çekilir, bir bir Akşam olur, koşar yuvasına, insanlar Bomboş sokakların, sessizliğinden Şu yolların tenhalığından, sükuttan mı Garip bir huzur çöker üstüme Hele bir de rastladıysa ramazan Bu yıl olduğu gibi, Eylül'e Özlenir, anılır O eski ramazanlar, tatlı bir hüzünle Ah! Bu ramazanlar Yıllar geçmiş, saça düşmüşse aklar Nasıl da yüreği dağlar Çocuklukta kalmış anılar Gecenin bir vakti, o davulun sesi Akla gelir İftar topu Ramazan pidesi Her çocuk yüreğin, bir anneanne, bir babaannesi Hasret olur, süzülür gözlerden, yıllar öncesi Böler gecenin karasını, ramazan davulunun sesi Ah! Bu ramazanlar Yıllar alır, götürür çok değeri İnsanoğlu, anladığında Bir daha onların gelmeyeceğini geri Yaşar yüreğinde, hasretle o eski günleri Nerede Ah! O eski ramazanlar Babam rahmete kalmamış Anam böyle yaşlanmamıştı Dedem bile hayattaydı Her şey nasıl da farklıydı Ah! Şimdi nerede kaldı o eski ramazanlar Kayboldu gitti, o eski tatlar Yüreğim özlemle çarpıyor, ağlıyor anılar Ah! Bu ramazanlar...