Öyküm

Yollarımızın ayrıldığı o günden beri Yaşamadım, seni düşünmediğim bir günü Ah! Bu Öykü daha çocuk Unutur belki de beni çabuk Ah yüreğim! Yüreğim onu nasıl unutacak Desem ki, bir başka sevda ile kendini avutacak Desem ki ortalıkta güzeller çok Çok Ama senin gibisi yok Yok be gülüm Yok be Öyküm Yok işte yok Senin gibisi yok Yüreğim büklüm büklüm Sen bulunmaz, unutulmazsın ki Öyküm Tek tesellim Sen de bu şehrin havasını soluyorsun Yollarında yürüyorsun ya Belki bir gün yine geliriz, karşı karşıya Doyamadık seninle bakışmaya Oturup konuşmaya Yorulmadı yüreğim, usanmadı seni aramaya Boylu poslu, kara kaşlı Ceylan bakışlı bir kız görsem Bazen sensin sanıyorum, karşıdan Ama hiçbirinde eser yok, sende olandan Ah! Öyküm Yokluğunda iki kat daha fazla Tiryakin oldu gönlüm Sensizlik ölüm desem yalan Yüreğimde sevgin yaşarken, ölmeye dayanamam Ben seni sevmeye doyamam Öyküm Saçının bir teline kıyamam Öyküm Sensizlik zulüm olsa Gayri ibadet sayarım Gönüllü çekerim hasretini Unutamam ki ben seni Öyküm Gülüm olsan, ben bülbülüm Yangınım olsan, ben ardında kalan külüm Yüreğimde sen, düşlerimde sen Hayallerimde sen Ağır gelmez ki bana, sevda yüküm Ben seni yüreğime yazmışım be Öyküm Yüreğime yazmışım...