Sensizliğe Uyanış

Çiçekler gördüm bu gece düşümde Bembeyaz çiçekler Senin layık olduğun gelinlik gibi Bembeyaz çiçekler gördüm düşümde Bir çiçek tarlası Bir ucunda sen vardın Koşuyordun bana doğru Bembeyaz çiçeklerin içinde Sonra uyanıverdim birden Yüreğimde bir sıkıntı İçim daralmış Alnımda boncuk boncuk ter Sensizlik ölümden beter Çektiğim Çektiğimiz yeter Yeter be gülüm, yeter Uyandım düşümden Kabusun uçurumuna yuvarlanarak Çakıldım sensizliğe, yüreğim parçalanarak Belli bu geceyi bitireceğim yine sabahlayarak Sensizlik vardı, uyanışımda Çaresizlik vardı içimin, yanışında Bin sıkıntı, elem keder başımda Koşup pencereye baktığımda Yoktu yıldızlarım, bulutluydu gökyüzü Yüreğim gibi dolu dolu Sıra sıra sıralı yağmur bulutları Saçlarını okşamak istiyordum Okşayamıyordum Ağlamak istiyordum sensizliğime, doya doya Ağlayamıyordum Sana gelmek istiyordum bebeğim Gelemiyordum Bu yaşamak değil ya Adı yaşamak Aslı işkence olsa da Çekiyordum işte, çekiyordum Yarınlardan bir ümit bekliyordum Artık hiçbir şeyden emin değildim de Bir tek Bir tek şey hariç Seni Seni her şeyden Seni canımdan çok seviyordum...