Utansın

Seni bu küçücük yaşında, ağlatan utansın O minicik yüreğini, sızlatan utansın Daha hayatın başında, sana hasreti tanıtan Hani onurdan, şereften, namustan İnsanlıktan nasibini almayan utansın Sen ağlama oğlum, sen ağlama yavrum Gör bak bu günler de geçecek Bu ayrılıkların da sonu gelecek Dökme gözyaşlarını öyle inci inci Ben canımı sana adadım Yüreğinde olsun hep yaşama sevinci Öğrendiğinde bir gün tüm olan biteni Bir onu düşün bir de beni Al elimden kalemi Ondan sonra yavrum Sen çiz kendi kaderini Daha küçüksün, küçücüksün Çok şeyi hissedemez, bilemezsin Ne olur gözlerinden öyle yaşlar dökülmesin Sen ağlama, utanma Seni böyle ağlatan O minicik yüreğini acıtan utansın Daha hayatının başında, sana ayrılığı tanıtan Hani o, onurdan, şereften, namustan İnsanlıktan nasibini almayan utansın...