شمارهٔ ۱۱۰

م میرزا حبیب خراسانی
0 Altın Yaprak
افسانه بد مستی ما دوش سمر شد هم شحنه و هم شیخ از این قصه خبر شد از حالت پیری و جوانی سخنی نغز سر بسته بگویم که شبی بود و سحر شد یکدانه از این خرمن مایی و تویی بود آن خوشه گندم که همه خوف و خطر شد گویند که اکسیر بود خاک در دوست ما چهره برین خاک نهادیم که زر شد خواهی که بدانی مثل عارف و عاشق یک نی تهی از خویش و یکی پر ز شکر شد این را سخن آمد بمذاق همه شیرین آن از همه وارسته و بی بیم و حذر شد چون تاک ز خود گم شد و در خاک نهان گشت یک دانه دو صد شاخ بر آورد و شجر شد از ابر فرود آمد و در بحر فرو ریخت یک قطره باران که درخشنده گهر شد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.