شمارهٔ ۱۱۶

م میرزا حبیب خراسانی
0 Altın Yaprak
شیخنا افتان و خیزان بر در میخانه بود نیمه ای هشیار و یک نیم دگر مستانه بود سبحه تزویر شیخ شهر را کردم شمار باطن او دام بود و ظاهر آن دانه بود دزدی از دیوار آمد نیمه شب اندر سرای چون چراغ افروختم دیدم که صاحبخانه بود راز ما در دل نهان از دیده صورت پرست شد از آن معنی که گنجی بود و در ویرانه بود شخص انسان شد در امکان محرم اسرار عشق کاندر این ویرانه یک گنج و یکی دیوانه بود

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.