شمارهٔ ۱۲۰
م میرزا حبیب خراسانی
0
Altın Yaprak
کاووس کیانی که کی اش نام نهادند
کی بود کجا بود کی اش نام نهادند
خاکی ست که رنگین شده از خون ضعیفان
این ملک که بغداد و ری اش نام نهادند
با خاک عجین آمد و از تاک عیان شد
خون دل شاهان که می اش نام نهادند
صد تیغ جفا بر سر و تن دید یکی چوب
تا شد تهی از خویش و نی اش نام نهادند
دل گرمی و دم سردی ما بود که گاهی
خرداد مه و گاه دی اش نام نهادند
آیین طریق از نفس پیر مغان یافت
آن خضر که فرخنده پی اش نام نهادند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş