شمارهٔ ۱۳۴

تا چند از این خاک بمیرید و بزایید گامی بگذارید و بر افلاک بر آیید بکبار بمیرید و دوم بار نمیرید یکبار بزایید و دوم بار مزایید یکروز مباشید و همه روز بباشید یکدم بمپایید و همه سال بپایید از لب بسوی کوه وز که باز سوی لب خواهید روان شد که همه رجع صدایید باز آمدن و رفتن از این خانه شما را از چیست بپرسید که چونید و چرایید بر دولت و بر مال فزایش نکند سود آن سود بود سود که بر خود بفزایید خود منبع شهد و شکر و کان نباتید تا چند بطمع شکر انگشت بخایید ای پاک نژادان فلک قدر ملک صدر تا کی بدر مفلسکان چهره بسایید زین سوی بدان سوی و زین کوی بدان کوی چون یوسف مصرید که در بیع و شرایید