شمارهٔ ۱۴۳

معاشران قدح نوش اگر صواب کنند برای من که یک امشب وداع خواب کنند شبی خوش است و بتی ماهروی و وقتی جمع بساط مجلس عشرت بماهتات کنند رسیده شاهدکی مست و خوان و کیسه تهی است مگر بما حضرش مرغ دل کباب کنند چه حکمت است بمیخانه اندرون که مغان بجام باده هم آباد و هم خراب کنند علاج محنت اندیشه را که نزد خرد بود محال بیک جرعه شراب کنند شکر ز ذوق روان آب در دهان آرد ز روی ناز چو شیرین لبان عتاب کنند شبی که بی رخ و زلف تو صبح و شام کنیم نه لایق است که از عمر ما حساب کنند اگر چه غرق گناهم ز فضل حق دور است بحشر اگر بفراق توام عذاب کنند نشسته ایم بشیی اللهی بر این درگاه اگر جواب فرستند و گر ثواب کنند