شمارهٔ ۲۵۰

بار دیگر یارجویان بر در دیار آمدیم با دو صد خواری بدین فرخنده در بار آمدیم از کمال شرمساری با دو صد عجز و نیاز با امید عفو و با تقصیر بسیار آمدیم از مذلت حلقه آسا سر نهاده در برش سایه وار افتاده اندر پای دیوار آمدیم کار ما بسیار اگر دشوار و صعب افتاده بود چون تو آسان میکنی هر کار دشوار آمدیم ای تعز من تشاء و ای تذل من تشاء ما بصد خواری و صد محنت گرفتار آمدیم کهف هر بیچاره و درویش و درمانده تویی ما بسی درمانده و درویش و ناچار آمدیم بارها با جرم افزون گر بر اندیمان ز در باز با جرم فزونتر ما دگر بار آمدیم کام ما ز اندیشه و اندوه شد بسیار تلخ بر امید لطف آن لعل شکر بار آمدیم هم سزاوار تو باشد عفو و اغماض و گذشت نیز گرماهر عقوبت را سزاوار آمدیم