شمارهٔ ۳۰۵
م میرزا حبیب خراسانی
0
Altın Yaprak
نمیدانم چه کردی با دل من
که باز آتش زدی بر حاصل من
اگر رفتی برون از محفل من
نخواهی رفت هرگز از دل من
بیا ای شمع محفلهای تاریک
که تاریک است بی تو محفل من
تو تا در منزل من جای داری
نگردد غم به گرد منزل من
باستقبالت آید جان گر آیی
تو ای بخت سعید مقبل من
مرا کشتی در افتاده بگرداب
تویی ایجان جانها ساحل من
دل و جان هدیه آوردم چه باشد
پذیری هدیه ناقابل من
بجای جان و دل مهر تو گویی
سرشتستند در آب و گل من
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş