شمارهٔ ۳۴۹

م میرزا حبیب خراسانی
0 Altın Yaprak
امشب که منم با تو در اینخانه خالی کس جز من و تو نیست در این کوی و حوالی عمریست که من با تو بتا فرصت اینحال میجستم و یک امشبه فرصت شده حالی از دست تو نوش است و خوش و خوب و گوارا گر می همه دردیست و گر کاسه سفالی سیلی خورد از بادزن ار عود بسوزد گر دم زند آنجا نفس باد شمالی گر شمع زبان آورد ار چنگ بنالد شاید که زبانش ببری گوش بمالی بر خیز و بیا تا بسر بام برآییم تا ماه بدانند ز ابروی هلالی در وصف جمال تو جز اینقدر ندانم کز حسن تمامی و بخوبی بکمالی از عمر حبیبا نتوان کرد حسابش بیدوست بسر گر رود ایام ولیالی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.