شمارهٔ ۳۵۰

به جان دشمن به غیر تن نداری تن ار کردی رها دشمن نداری مکن پولاد و آهن جوشن خویش دل ار پولاد و از آهن نداری مرو اندر صف پیکار مردان که غیر از خوی و روی زن نداری سلیمانی بداده خاتم از دست ولیکن جز خود اهریمن نداری بدزدی گر ز بیم تیغ دشمن سری شایسته بر گردن نداری دل از آهن کن و بر تن بیارای برزم دشمن ار جوشن نداری همین ما و منی خصم من و تو است که خصمی غیر ما و من نداری بزن بال و پری بشکن قفس را مگر اندیشه گلشن نداری الا ای رشته کم تابی از آنروی گذر بر چشمه سوزن نداری بکاخت تافته مهری ز روزن تو کوری چشم بر روزن نداری