Yolda

Artık kendimi avutmalar da yetmiyor, Ve ben bundan öteye hiç geçmedim. Durduğum yer sınır, ayağım kaysa uçurum, Ve ben bundan öteyi hayal bile etmedim. Gördüğüm bir kabus olmalıydı, uyanmalıydım! Ama açıktı gözlerim son haddinde. Oysa ben gülmek isterdim şimdi doyasıya, yüreğim sızlamadan... İsteklerim saklıyken yüreğimin gizlisinde, Ben yalnızca gülerdim. Sıkışırdı kalbim, küçülürdü... Ve duracağı anda başlardı atmaya eskisinden daha hızlı. İnmek zorunda olduğum son durakta ben uyuyordum, Başım, çatlak ve sallanan cam üzerinde. Ve başlardı yolculuk ters yöne doğru yeniden. Oysa ben sıkılmıştım aynı otobüsten ve aynı yoldan!