Aynı Mahallede Farklı Evlerde

Bir kurşun sıkasım gelir, adın dula çıkar diye korkarda yapamam Babana kızar onu öldüresim gelir, öksüz kalırsın diye korkarda yapamam Özleminle yanarım da seni görünce yere bakarım, yüzüne bakamam Ne bileyim işte utanırım, utancımdan yanına bile yaklaşamam Beraber yaşadığımız, bazende yaşayamadığımız günler gelir aklıma, unutamam Evlendiğin günü hatırlarım, isyan eder kızasım gelir, sana kızamam Acı verir seninle aynı mahallede ayrı evlerde yaşamak, ağlayamam Taşınmak isterim bazen bu mahalleden, seni bir daha görememekten korkar yapamam Bilirim hala beni sevdiğini, babanı affetmediğini, tek sen değilsin mutlu numarası yapan İçimdeki sızı yansımaz yüzüme, bilirim hoş olmaz kocanı aldatman Korkarım bir gün bir yerde gözlerimizin herkesten habersiz buluşmasından Korkarım birgün bir şekilde tenha bir yolda karşılaşmaktan, karşılaşıpta kopamamaktan Korkutur beni küllerin alevlenmesi, bıkarım bazen senden kaçmaktan Bıtkınlık canımdan caydırır ara sıra; arkamdan ağlayan olur diye yapamam Hayata değil sinirim, kadere değil sitemim, kendi yanlışlarımda, kendi fakirliğimde hatam Can vermek isterim karanlığın içinde, canıma değil anılarıma, hatıralarıma kıyamam Çivi çiviyi söker diye bende evlenmek isterim, senin gibisini bulamam Mutluluktan bile vazgeçerim bazen, günlük sevgiler yaşarım bağlanamam Göz görmeyince gönül katlanır derler, doğrudur belki ama görmemeyi göze alamam Kardelen çiçeklerini örnek alırım kendime, savaşırım karlarla bıkmadan Rüzgarlar eser, yağmurlar yağar; korkmuyorum artık kendimi bırakmaktan İster savursun beni boşlukta, ister alıp götürsün sel sularıyla; hiçbirşeyden korkmam Alıştım artık seni başka birinin kollamasına, farklı rüyalarda olsak da endişeye kapılmam Ayırdın beni pembe düşler dünyasından, tekrar hayallere dalmam