شمارهٔ ۲۹

ز چشم ساقی و تاب شراب و بانگ رباب به روز و شب همه افتاده ایم مست و خراب رفیق صادق و یار موافق ار نبود رفیق رطل شرابست و یار غار کباب اگر رقیب گریزد ز کلک ما چه عجب پرد چگونه عزازیل پیش تیر شهاب سراب آب نماید ز دور و میدانیم که از سراب نشد هیچ تشنه ای سیراب ز ضعف پیری و جهل جهول و شدت فقر دگر نه حال سؤال است و نی مجال جواب کنون که روز حساب است و حشر و نشر امم نمیروند چرا مرد و زن به راه حساب متاز توسن ناز ای سوار گرم عنان که در گذشت تو را خون عاشقان زرکاب مشو به سنگدلی غره و به خویش مبال که هست شیشه مر از هوا به شکل حباب به کنج عزلت و گنج قناعتم خورسند به پیری است مرا کر و فر عهد شباب حجاب وهم برانداز از میان حاجب که وهم عقل جهان را بود بزرگ حجاب