شمارهٔ ۳۳

ناصح چو گذشت از سرم آب ترسانیم از چه رو ز غرقاب چون آب ز سر گذشت غم نیست گرداب بود و یا که گرد آب امروز متاع کم بهایی است چون حرف اضافه حب و احباب ای آیت حب و رایت صدق معنی جواد و عین وهاب طبطاب ذقن به سولجان زلف جنگی همه سولجان و طبطاب پیچیده به پای دل به پیری عشقت چو به نخل خشک لبلاب در آتش دل در آب دیده خلقی چو سمندرند و سرخاب از زلف سیاه تاب دارت دلها همه با تب اند و بی تاب افسوس که هیچکس ندانست قدر تو یگانه در نایاب تو هیکل قدس و کعبه کویت رو قبله و ابروانت محراب محبوب جهان تویی به تحقیق حب تو بود ملاذ احباب کوچک به بزرگ نازد از چه رستم نخورد فسوس سهراب نوشد به عدم روانت معدیت حاجب ز زبان خامه جلاب