شمارهٔ ۳۵

در کاسه دو چشم بود خون دل شراب وز آتش درون شده لخت جگر کباب از فتنه های دوره آخر زمان ببین ایران در اضطراب و جهانی در انقلاب از خون عاشقان وطن گشت کوه و دشت کف نی خضیب وارهمی روز و شب خضاب از بس به نعش ها شده مویان بنات نعش شد خیره چشم انجم و شد تیره آفتاب توپ شنیدر است و تفنگ ورندل است کز این دو شد بنای عدالت بری ز خواب یک قطره کرد ملت خود پاک شیخنا نی شاهد و نه بینه بی حق و بی حساب مشروطه خواه با بی محض است نزد شیخ تا آنکه بسته گشت ز مشروطه باب تاب ای صلح کل چو شمس ز مشرق طلوع کن تا تیغ های خشک زند زنگ در غراب حاجب به ملک معنی و در کشور کمال غیر از تو کیست پادشه مالک الرقاب