شمارهٔ ۸۶

آنکه غایب ز نظر بود عیان می گذرد تک سواری ست عجب گرم عنان می گذرد هرکجا بگذرد آن خسرو جمشید غلام از فلک طنطنه شوکت و شان می گذرد یار چون برق یمانی به سحرگاه گذشت خود تو در خوابی و آن برق یمان می گذرد گر قرین با تو شود جنگ چه پروای به صلح قرن ها باش که اینگونه قران می گذرد از تسلسل مفکن جام تو ای ساقی بزم دور زن دور که این دور زمان می گذرد ما به جز صلح چه کردیم که آن سخت کمان از سر جنگ به شمشیر و سنان می گذرد بر در پیر مغان هرکه ز جان گشت مکین می کند همت و از کون و مکان می گذرد بگذارد قلم از دست اگر حاجب ما وصف رخسار تو از حد و بیان می گذرد