Hasret

Aşıka göz istemez aşık olan kalpten görür Dervişe söz istemez derviş aşka misal verir Ne aşığım ne dervişim aciz bir kul beni bilir Baksın kendi acizliğine hemen onda beni görür Sözüm misal tüm dostlara dualarda beni bulur Rabbim lûtfeylesin bana varıp gidem oralara El ayağım tutmasada sürünerek ilerlerim Zaten bu acizlikle edep değil koşmam benim Al yarabbim benden beni kat rahmetin rüzgarına Eserek uzanayım Habibin Uhud dağına Duydum severmiş resulün o güzel Uhud dağını Meltem olup tarayayım o güzelin yamacını Belki Medineye uğrar bir yamura dönüşürüm Cennetül Baki denen has bahçeye kavuşurum Toz olayım hacıların o günahsız ayağına Yapışayım da kalayım Resulünün dergahına Razıyım ben her şekilde o iklime gönder beni Sana ve Resulüne tekrar tekrar döndür beni İstikamet üzereysem başka bir şey istemem Resulünün ocağında Cemalile döndür beni Aşka uçan pervaneler bana bakıp ibret alsın Öyle bir aşk verki bana bu kalp birtek sana yansın