Renksiz Boya

Gözlerimin önünde hızlıca dönüyor Dünya, sanki o döndükçe ben duruyorum. Kayıp ediyorum yavaş yavaş hayatım boyunca önemli kıldığım her şeyi. Yıllar öncesi ve bugün... Dünya apansızca devam dönmüş, Herkes ilerlemiş, sanki bir ben yakalanmışım geçmiş zamana, Her Günes batışında siyah bir perde iniyor gözümün önüne, Kendimi perdenin ardına saklamış izliyorum yaşanmış ve olanları. Bin bir yaşanmışlık, yalan ve pişmanlıklar Ebedi yolculuğa çıkmışçasına dolaşıyorlar beynimde, Durduramıyorum düşünmeyi... Her yalan buz gibi akıyor sırtımdan.. Yanık izi gibi buruşuk dövmelenmiş her şey alnıma Alnım ak ama gezemiyorum sokakta, selam vermek dahi istemiyorum insanlara Tükenmez kalemle her yanımı boyuyorum gurur duyduğum her şeyimle, Kimbilir belki de doğruları ört bas etsin diye... Kalemin tükenmez olsa bile, Rengi şeffaf çıktı kaderime. Doğruların rengi siyahtır boyası, benim şeffafım ise sadece cabası...