Olamadık

Beyazlar içindeydin bugün Hani melekler olur ya İşte öyle. Uzaktan uzatmıştın elini bana. Sanki iki yabancı gibi… Bir şeyler kırıldı, döküldü yüreğimden. Acıdı kalbim, burkuldu midem yine Yazık, arkadaş da olamamıştık. Ben demiştim sana değil mi? Bak, işte çıkmıştı dediklerim. Olabilseydik keşke, Bütün içtenliğinle O gelen arkadaşı, kucakladın ya sen, Öyle kucaklansaydım. Yeterdi yüreğime. Fırtınalar koptu içimde durduramadım Kasırgalar savurdu sevgi tohumlarımı Saçıldılar. Bir hüzün kapladı içimi. Durduramadım içimde savaşları Kırdı döktü ne varsa… Parçalara böldü, her şeyi Bütün o parçalarımı toplamaya çalıştım. O kadar zor geldi ki bu sızı, Bir kaç damla yaş süzüldü gönlüme Parçalandı yüreğim, Veda ettim, sessizce sana. Yürüdüm bilmediğim bir yöne Herkeslerden uzağa sesiz ve sensiz yere Kaçtım gittim sığındım. Bir bahçe duvarına Sildim gözyaşlarımı, kimse görmesin diye… Ama susturamadım gönlümdeki feryadı Gözyaşlarım isyanda… Ve ben durduramadım...