Anam Bacım Gardaşım
H Halil Süzer
0
Altın Yaprak
Hayatım karardı zindana döndü
Anamı kaybettim içim yanıyor
Ateşim kül oldu ocağım söndü
Yüreğimde onmaz yara kanıyor
Anasız yaşamak ıstırap oldu
Varlığı gitti de acısı kaldı
Canım bildiklerim canımı aldı
Şimdi hanesinde baykuş tünüyor
Bacıyı gardaşı canım bilirdim
İsteseler canım hemen verirdim
Yollarına tereddütsüz ölürdüm
Vuruldum kalbimden başım dönüyor
Canım gardaşlarım garadaş çıktı
Düştüler gözümden umudum yıktı
Fırsatı bulunca boğazım sıktı
Umutlarım teker teker sönüyor
Birinin de bana güveni yokmuş
Birikmiş kinler döveni yokmuş
Abisinin bir tek seveni yokmuş
Burda söz verip de şurda dönüyor
Kaldırıp kenara attılar beni
Fırsatı bulunca yuttular beni
İki üç kuruşa sattılar beni
Çekildi damarım kanım donuyor
Can bilirdim canı canımdan öte
Değiştiler beni kemiğe ete
Paçamı kaptırdım çakal ite
Üşüştü leşime karga konuyor
Yüreğim yanıyor dinmez acısı
Istarda ıyılı kaldı kücüsü
SÜZER'e rest çekti gardaş bacısı
Yüklendi üstüme hepsi biniyor
Dünyada değerler paraymış para
Hepisine yazı bana da tura
Beynimde bir sancı yürekte yara
Dermansız yaralar nasıl onuyor
Mezarında çalıları solmadan
Daha kırk elli ikisi dolmadan
Ölüm kağıdını ele almadan
Beşi birden gelmiş hesap soruyor
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş