Ağaç ve Şehir

Bulanık su üç beş adım attı Baktım paktı Şükür tevbelerde gönlüm Derelerden çok ağladı kalbim Gözlerime inanamadım Sonucu belli bir kavga vardı ağaçla şehir arasında... Ve bakışları şöyle dedi ağacın: Nasıl ayak direnelim zalimliğine şu şehrin Makineleri var şehrin biz aciz kaldık Her pencereye bakan dalımı kestiler Ve bakışları şöyle dedi ağacın: Kim dikti bu apartmanları Ben onlardan önce buradaydım Kuşlarım uçmuşlar ormana Birkaç küçük dal Birkaç yaprak kalmışım Bir değneğe benzettiler beni... Ve bakışları ağlıyordu ağacın...