Dere ve Şehir
H Hamdi Oruç
0
Altın Yaprak
Şehirden döndüm köyüme
Gözümün önünden geçti gençliğim
Çözüm bulun bu kör düğüme
Hatıraların içinde uyanır gibiyim
Elma bahçemizde
Elma bahçemizdeyim
O küçük derede suretim mi kalmış ne
Gördüm ben değilim bir başkası bu dedim
Saçları gür
Sakalları simsiyah bir adam sureti var derede
Dişleri inci gibi parıldayan biri
Gözlerinin içi gülen biri
Mavi bir geleceğe göz bebekleri gülen biri
Bu adam ben değilim...
Elma bahçemizdeyim
Hatıraların içinde uyanır gibiyim
Elma bahçemizde
Hüzünler içindeyim
Elma bahçemizde
Seyrelmiş saçlarımla
Ağarmış sakallarımla
Bu adam ben değilim...dedim
Derede beliren bu adam kim
Gülümsemeyi terk etmişim
Yıllar yılı ben
Keder bürümüş gözbebeklerimi...
Şehir anamı bellemiş
O adam ben değilim...
Elma bahçemizde
Hüzünler içindeyim
Elma bahçemizde elmaların yüzleri kızarmış
Onların bir suçu yok
Şehirler anamı belledi benim
Buğulu bakışlarım var benim
Hatıraların içinde uyanır gibiyim
Derede boğulmamış silinmemiş bir suret
Bu adam ben değilim...
Neden gittim sana şehir
Şehir anamı bellemişsin
Bu adam ben değilim...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş