Içinden Tren Geçen Köy

M Mehmet Sözeri
0 Altın Yaprak
içinden tren geçen bir köydü çocuklugum toprak yollarda bahari soludugum saklambaç-ebelemece-çelik çomak can kardeşlerimle doyasiya oynamak ah ne de zevkliydi kizlarla yakar topum sen, gaz lambasini antikacida gördün bense onun işiginda mis gibi kokusunu çekerek içime ev ödevlerimi havuz hesaplarini aritmetik problemlerini çözdüm ücra bir köydü bozkirin ortasinda ufacik köyün büyücek ilkokulu sicacik sinifim ve ilk defa ilkokulda birincilik alişim sen, ne gaz lambasinin titreyen alevini ne de gaz kokusunu anlayamazsin ablalar kanaviçe işlerken biz beştaş oynardik nineler usul usul örerken çorabi rüyamizda periler uçar, devler savaşirdi sen, bagri yarilmiş tarlalari da dere içinde baglari da bilemezsin irgat çocuklarini yalinkat bir mintan yalinayak yavrulari bulgur aşini, sogani ve çapa yapmayi bilemezsin tadini güneşin alninda cacik tasina kaşik çalmayi ilk sevdayi ilk kipirtiyi o köyde yaşadim ben yakiştiriverince yaşli bir teyze ve sinifta gelince göz göze yüregimde titredi çocukça sevgi adi figen'di, adi gibi narin adi gibi güzeldi ne ben O'na, ne O bana sevdim diyemedi Tülay vardi o yillarda "ikimiz bir fidanin güller açan daliyiz" pikapta çalininca kirkbeşlik plagi bilirdik ki; o bizim şarkimizdi içinden tren geçen köyün camiinde imamdi babam kürsüde arslan cenazede ceylan bakişli bir adam ve okuma yazma bilmeyen anam ihlasi, harami-helali, kul hakkini ögretti bana camide başladi çocukluk serüveni ne imam hatip, ne ilahiyat o ananin verdigini bana veremedi tren geçen köyden demiryollarinin kavşagi bir şehre adi gibi eski, adi gibi gizemli tahsil için ilk yolculugum köyde kaliyor ah çocuklugum gögünde fantomlar-füzeler uçuşan şehirde ilk gençlige uçuşum trenlerin kavşagi bir şehirdi gençligim demiryollarinin kucaklaştigi şehirde sikici hafta sonlari sinemada klasik türk aşklari canan perver ölürken ferdinin kollarinda batsin bu dünya derdi orhan amca aglardik sessizce ilk gençligimin siyah-beyaz firtinasi elimde tesbihim hem de oltu taşi içinden tren geçen bir köydü çocuklugum trenlerin kavşagi bir şehirde ilk gençlige uçtum tipki filmlerdeki gibi son duragim haydarpaşa hayallerimin şehri, asitanesi saadet kapisi, fetih incisi sevdanin tadi elbet firkatti vuslata erince deniz kentinde hayal de bitti, ideal de bitti denizin kentinde hayatim şimdi sicacik evim seçkin bir eş ve minik yavrularim denizin kentinde gerçekler şimdi oglum birak kumandayi, aç şu filmi onda çocuklugum, onda trenler vagonlar dolusu geçti hayaller.......

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.